Een hele week lang zetten we de genomineerden van De Bronzen Uil in de kijker. Vandaag kom je te weten wie de favoriete auteurs zijn van deze debutanten. Stemmen voor De Bronzen Uil Publieksprijs kan nog tot en met vandaag.

Hannelore Bedert

Ik heb geen favoriet, vrees ik. Al hou ik van ‘lichtheid’ in woorden en zinnen. Het hoeft geen “moeilijkdoenerij” te worden voor mij, ik hou van auteurs die taal gebruiken waar meer mensen zich kunnen in herkennen dan enkel de ‘literaire elite’ of de extreem geletterde mens. Enige poëzie in zinnen vind ik een pluspunt, maar een teveel eraan vind ik dan weer een dooddoener. Schrijvers als Ronald Giphart, Kluun, Erik Jan Harmens, Hanna Bervoets, … behoren wel tot die aangename groep, vind ik.

Annemarie Haverkamp

Dat wisselt. Momenteel ben ik vol van de Noorse schrijver Tarjei Vesaas. Zijn boek De Vogels (1957) is onlangs in het Nederlands verschenen. De sfeer die Vesaas weet op te roepen in zijn roman, en de manier waarop de natuur een rol speelt in zijn vertelling, vind ik fenomenaal.

Mariken Heitman

Met enige tegenzin, want er zijn er zoveel, kies ik Hermann Hesse. Zijn boeken zijn voor mij tijdloos, iets waar ik erg van houd en waar ik in mijn schrijven ook naar streef. Meestal zit er licht in zijn werk, elegantie en een voelbare liefde voor de wereld om hem heen. Ik doe het eigenlijk te weinig, maar ik weet dat ik altijd naar zijn verhalen terug kan.

Julien Ignacio

Ik heb niet één favoriete schrijver. In mijn top 1000 aller tijden staan oa Het eigen lot van Kenzaburo Oë, Unaccustomed earth van Jhumpa Lahiri, Schrijven met je vuisten van Tjalie Robinson, De emigrés van W.G.Sebald, De eeuwige jachtvelden van Nanne Tepper, Geheimen van Nuruddin Farah, Menuet van Louis Paul Boon en Neuromancer van William Gibson.   

Als ik toch één auteur zou moeten uitkiezen, dan de Frans-Senegalese schrijfster Marie NDiaye (roman Drie sterke vrouwen, Prix Goncourt 2009). Schijnbare tegenstellingen als klassiek en (post-)modern, zintuiglijk en filosofisch, Europees en Afrikaans,stad en platteland, mannelijk en vrouwelijk, rauw en teder, magisch denken en sociaalrealisme komen in haar werk op een vloeiende, volstrekt oorspronkelijke manier samen.

 

Tim Kamps

Kim van Kooten. Zij heeft zo’n enorm grappige en natuurlijke manier van dingen opschrijven. Je ziet alles gelijk kraakhelder voor je.

Femke Vindevogel

Virginia Woolf had een subliem observatievermogen. Bovendien deed ze eigenwijs haar zin in een tijd waarin vrouwen werden geacht volgzaam te zijn. Ze legde alle conventies naast zich neer, maakte geen enkel compromis in haar schrijven. Dat vind ik bewonderenswaardig. Verder erken ik in Marieke Lucas Rijneveld een enorm talent.