Georges Kamanayo schreef zijn boeiende leven neer in “Tussen twee werelden, een leven in Europa en Afrika”. Als zoon van een Belgische koloniaal en een zwarte Rwandese moeder heeft hij zich nergens ooit echt thuis gevoeld. Nadia Nsayi schreef met “Dochter van de dekolonisatie” een familiegeschiedenis tegen de achtergrond van de Belgische-Congolese relaties. Als kinderen van de kolonies (Rwanda en Congo) ontdenken zij Afrika .

Zaal Blauwe Vogel (De Krook), 13u & 15u30.

Tussen twee werelden

Wat betekent het om tegelijk blank en zwart te zijn, om tussen twee werelden op te groeien, om een kind te zijn van twee continenten? Filmmaker Georges Kamanayo neemt geen blad voor de mond. Hij beschrijft zijn bijzondere leven als een zoektocht naar identiteit, een zoektocht waarin iedereen zich zal herkennen. Als kind van een blanke Belgische koloniaal en een zwarte Rwandese moeder komt Kamanayo net voor de onafhankelijkheid van Rwanda in België terecht. Hij vertelt een geschiedenis die nauwelijks bekend is: hoe je als metis opgroeit in een monocultureel land. Tussen twee werelden is een indrukwekkend verhaal over doorzettingsvermogen en heimwee, over menselijkheid en racisme, over de manier waarop we omgaan met verschillen.

Dochter van de dekolonisatie

Antwerpen, vlak na de Groote Oorlog. Arthur Clerebaut stapt op de boot richting toenmalig Belgisch Congo. Hij wordt opzichter van openbare werken en … ontmoet er een Congolese. Het is het begin van een familiegeschiedenis die samenvalt met honderd jaar kolonisatie en dekolonisatie. Want de koloniaal en zijn zwarte vrouw krijgen een zoon, een métis die opgroeit in een internaat. En later volgt er nog een kleindochter. Na het overlijden van haar vader belandt ze in 1989 in het Vlaams-Brabantse Landen. Pas aan de universiteit begint ze zich in haar geboorteland te verdiepen. Haar naam? Nadia Nsayi. Met Dochter van de dekolonisatie schreef ze een meeslepend verhaal dat het relaas van haar familie verweeft met de relaties tussen België en Congo. Nsayi vertelt over het fundamenteel onrechtvaardig systeem dat men kolonisatie noemt, de hedendaagse erfenis in de vorm van de Congolese aanwezigheid in België en het belang van Belgische excuses, gekoppeld aan een oprecht dekolonisatieproces.