> Naar het programmaschema

Vier auteurs wier meeslepende romans zich afspelen in Frankijk lezen voor. Zijg neer in het pluche van de Minard en laat je meevoeren door de personages van Stefan Hertmans (De bekeerlinge), Joke Hermsen (Rivieren keren nooit terug), Filip Rogiers (Angel) en Isabelle Rossaert (Dat is wat ik bemin).

Taal: NL

 

Stefan Hertmans is auteur van een omvangrijk literair en essayistisch oeuvre, waarvoor hij zowel in binnen- als buitenland werd onderscheiden. Hij publiceerde poëzie, romans, essays, theaterteksten en kortverhalen. Zijn meest recente roman “De bekeerlinge” verscheen in 2016. Stefan Hertmans baseerde zich voor “De bekeerlinge” op historische bronnen. Dat brengt hem in een chaotische wereld van passie, haat, liefde en dood, en voert hem uiteindelijk van Caïro terug naar het kleine Provençaalse dorp, waar hij sinds decennia thuis is.
Joke Hermsen woont afwisselend in Nederland en Frankrijk. Ze is de auteur van succesvolle boeken als “Stil de tijd” en “Kairos”. “Rivieren keren nooit terug” is een melancholieke roman over liefde en dood, tijd en herinnering en de levenslust en verbeeldingskracht van de kindertijd. Het boek speelt zich af in Frankrijk.
Isabelle Rossaert is schrijfster, journaliste en schrijfdocente en gastdocent journalistieke schrijftechnieken aan de Universiteit Antwerpen. In augustus 2015 verscheen haar romandebuut “Dat is wat ik bemin”, dat zich gedeeltelijk in Parijs en de Lubéron afspeelt. Het is een boek over schoonheid op onverwachte plaatsen en over het ontstaan van mythes en legendes. Bovenal is het een sfeervol romandebuut over de levensreddende kracht van verhalen.
Filip Rogiers woont en werkt in Brussel en is journalist bij de Standaard. Zijn debuutroman “Verman je” (2015) werd genomineerd voor de Bronzen Uil en de Cutting Edge Award. Zijn roman “Angel” (2018) speelt zich af in Noord Frankrijk en schetst op gevoelige wijze hoe de tijd dolt met de mens. Wat weten we ooit echt van de gebeurtenissen die onze tijd markeren? Hoe verhoudt het nieuws van gisteren en vandaag zich tot ons eigen bestaan? Tijd verandert geen feiten meer, wel de vragen die we ons stellen.